wtorek, 24 stycznia 2012
Spaleni prac膮
Pewien policjant fotografuje 艣luby, bar micwy i inne radosne wydarzenia. To jego spos贸b radzenia sobie z negatywnymi emocjami, z kt贸rymi spotyka si臋 na co dzie艅 w pracy. Inaczej by zwariowa艂 - m贸wi w rozmowie z Agnieszk膮 Chrzanowsk膮 prof. Christina Maslach.
Christina Maslach jest profesorem psychologii na University of California w Berkeley. Autorka pionierskich bada艅 nad wypaleniem zawodowym, opracowa艂a Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego. W zesz艂ym roku ukaza艂a si臋 w Polsce jej ksi膮偶ka Prawda o wypaleniu zawodowym, kt贸r膮 napisa艂a wsp贸lnie z Michaelem P. Leiterem.
Agnieszka Chrzanowska: 鈥 Czy Pani Profesor by艂a kiedykolwiek bliska wypalenia zawodowego? Czy dostrzega艂a Pani u siebie jego objawy?
Christina Maslach: 鈥 Wydaje mi si臋, 偶e uczelnia jako 艣rodowisko pracy oraz praca akademicka w znacznym stopniu chroni膮 przed trudno艣ciami, kt贸re mog膮 prowadzi膰 do wypalenia. Uczelnia daje du偶e mo偶liwo艣ci rozwoju, zach臋ca do samodzielno艣ci, sprzyja poczuciu skuteczno艣ci. Pami臋tam, 偶e po raz pierwszy zetkn臋艂am si臋 z wypaleniem, kiedy by艂am w jeszcze college鈥檜. Przez dwa pierwsze lata studi贸w dzia艂a艂am jako wolontariuszka w ramach uczelnianego stowarzyszenia zrzeszaj膮cego ludzi ch臋tnych do pomagania innym. Zosta艂am przydzielona do pracy z grup膮 oko艂o 10-letnich dziewcz膮t, kt贸re mieszka艂y w domu obj臋tym programem pomocy.
Christina Maslach jest profesorem psychologii na University of California w Berkeley. Autorka pionierskich bada艅 nad wypaleniem zawodowym, opracowa艂a Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego. W zesz艂ym roku ukaza艂a si臋 w Polsce jej ksi膮偶ka Prawda o wypaleniu zawodowym, kt贸r膮 napisa艂a wsp贸lnie z Michaelem P. Leiterem.
Agnieszka Chrzanowska: 鈥 Czy Pani Profesor by艂a kiedykolwiek bliska wypalenia zawodowego? Czy dostrzega艂a Pani u siebie jego objawy?
Christina Maslach: 鈥 Wydaje mi si臋, 偶e uczelnia jako 艣rodowisko pracy oraz praca akademicka w znacznym stopniu chroni膮 przed trudno艣ciami, kt贸re mog膮 prowadzi膰 do wypalenia. Uczelnia daje du偶e mo偶liwo艣ci rozwoju, zach臋ca do samodzielno艣ci, sprzyja poczuciu skuteczno艣ci. Pami臋tam, 偶e po raz pierwszy zetkn臋艂am si臋 z wypaleniem, kiedy by艂am w jeszcze college鈥檜. Przez dwa pierwsze lata studi贸w dzia艂a艂am jako wolontariuszka w ramach uczelnianego stowarzyszenia zrzeszaj膮cego ludzi ch臋tnych do pomagania innym. Zosta艂am przydzielona do pracy z grup膮 oko艂o 10-letnich dziewcz膮t, kt贸re mieszka艂y w domu obj臋tym programem pomocy.
By艂y bardzo biedne, niekt贸re pochodzi艂y z rodzin dysfunkcyjnych, rozbitych. Odwiedza艂am je raz w tygodniu. Pomaga艂am im w odrabianiu lekcji, zabiera艂am na wycieczki. Pracowa艂am pod nadzorem pracownika socjalnego. By艂o to dla mnie wielkie wyzwanie. Ko艅czy艂am prac臋 i wraca艂am do akademika z poczuciem, 偶e moje 偶ycie jest takie... nieprawdziwe. M贸j superwizor bardzo du偶o mnie wtedy nauczy艂 o takim rodzaju pracy, o tym, czego sam do艣wiadcza艂, o trudno艣ciach, z jakimi wi膮偶e si臋 praca spo艂eczna.
Nie wydaje mi si臋, 偶e si臋 wtedy wypali艂am, zobaczy艂am jednak, co mo偶e dzia膰 si臋 z cz艂owiekiem, gdy na co dzie艅 wykonuje tak wyczerpuj膮c膮 psychicznie prac臋. P贸藕niej, kiedy zacz臋艂am zajmowa膰 si臋 problemem wypalenia zawodowego 鈥 cho膰 wtedy nikt jeszcze tego tak nie nazywa艂 鈥 m贸j superwizor jako pierwszy do mnie zadzwoni艂. 鈥濶aprawd臋 du偶o si臋 nauczy艂a艣, pracuj膮c ze mn膮!鈥 鈥 powiedzia艂.
Ca艂a rozmowa tylko w najnowszym wydaniu 鈥濸sychologii Dzi艣鈥



