Jeśli marzycie o karierze psychologa lub psychologia to po prostu Wasze hobby – mamy coś dla Was! Sprawdźcie swoją wiedzę i odgadnijcie, o kim piszemy.

Raz w miesiącu na naszej stronie www znajdziecie krótką informację – będzie to opis eksperymentu, fakt z biografii albo inny charakterystyczny szczegół, który pomoże Wam odgadnąć, o kim mowa. Podpowiedzi możecie szukać w aktualnym numerze „Psychologii Dziś”.

Kiedy odgadniecie, kim jest bohater naszej zagadki, prześlijcie odpowiedź na adres mailowy: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , wpisując w temacie: KIM JESTEM? - konkurs.

Spośród osób, które nadeślą prawidłowe odpowiedzi, wylosujemy 5 i nagrodzimy książkami.

Oto zagadka:

Jestem neurologiem, podczas swoich badań odkryłem neurony o bardzo charakterystycznym kształcie. Mają wydłużone ciało komórki, zwężające się po dwóch stronach i kształtem przypominające wrzeciono. Neurony te występują tylko u ludzi i innych człowiekowatych oraz niektórych waleni i słoni. Są zlokalizowane w korze czołowej części wyspy i korze przedniego zakrętu obręczy. Nazwano je później moim nazwiskiem.

Na odpowiedzi czekamy od 11 do 22 stycznia.

Prawidłowa odpowiedź: Constantin von Economo

Lista zwycięzców:

1. Kasia Krzyżaniak

2. Barbara Obrusznik

3. Bartłomiej Brożyna

4. Magdalenia Skrabania

5. Paweł Włodarczyk

Gratulacje! Ze zwycięzcami skontaktujemy się mailowo.

 

Kogo poślubić? Gdzie szukać pracy? Jak zainwestować pieniądze? Co wrzucić
do koszyka w sklepie? O decyzjach dużych i drobnych, o wyborach na życie i tych codziennych – opowiada Tadeusz Tyszka, specjalista w dziedzinie psychologii ekonomicznej.

Prof. dr hab. Tadeusz Tyszka jest psychologiem, specjalistą w dziedzinie psychologii ekonomicznej. Zajmuje się psychologicznymi aspektami teorii decyzji. Pracuje w Akademii Leona Koźmińskiego, gdzie kieruje Katedrą Psychologii Ekonomicznej oraz Centrum Psychologii Ekonomicznej i Badań Decyzji. Związany z Polską Akademią Nauk. Przez kilka lat był prezydentem Centrum im. Adama Smitha. Autor wielu książek z dziedziny teorii decyzji, psychologii ekonomicznej, zachowań konsumenckich i zarządzania ryzykiem, m.in.: Psychologia zachowań konsumenckich; Racjonalność decyzji. Pewność i ryzyko; Psychologiczne pułapki oceniania i podejmowania decyzji i ostatnio wydana: Decyzje. Perspektywa psychologiczna i ekonomiczna.

Bliźnięta jednojajowe mają identyczne geny, a zdarza się, że tylko jedno z nich choruje na schizofrenię. Dlaczego tak się dzieje?

We wrześniowym numerze „Human Molecular Genetics” zespół badawczy z King’s College pod kierunkiem Jonathana Milla opublikował interesujące wyniki badań nad bliźniętami jednojajowymi, z których tylko jedno zapadło na psychozę – schizofrenię lub chorobę dwubiegunową. Dlaczego tak się dzieje? Przecież materiał genetyczny u takich bliźniąt jest identyczny.

Autorzy przypuszczali, że pomimo identyczności tego materiału, wystąpieniu psychozy będą towarzyszyć różnice w stopniu uaktywnienia genów. A jeśli tak byłoby – odkrycie to świadczyłoby o wpływie środowiska na genetyczne predyspozycje do psychoz. Udało się znaleźć kilka takich miejsc w DNA. Największe zróżnicowanie między bliźniętami wystąpiło w przypadku genu ST6GALNAC1.

Jeśli marzycie o karierze psychologa, jesteście psychologami lub psychologia to Wasze hobby – mamy coś dla Was! Sprawdźcie swoją wiedzę i odgadnijcie, o kim piszemy.

Raz w miesiącu na naszej stronie www znajdziecie krótką informację – będzie to opis eksperymentu, fakt z biografii albo inny charakterystyczny szczegół, który pomoże Wam odgadnąć, o kim mowa. Podpowiedzi możecie szukać w aktualnym numerze „Psychologii Dziś”.

 

Kiedy odgadniecie, kim jest bohater naszej zagadki, prześlijcie odpowiedź na adres mailowy: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , wpisując w temacie: KIM JESTEM? - konkurs.

Spośród osób, które nadeślą prawidłowe odpowiedzi, wylosujemy 5 i nagrodzimy książkami.

Oto zagadka:

Jestem malutki i znajduję się w Twojej głowie, dokładnie w pierwotnej korze czuciowej. Leżę wygodnie wzdłuż zakrętu zaśrodkowego i odbieram wrażenia z Twojego ciała. Niektóre moje organy są bardzo duże, co oznacza, że odpowiadające im części Twojego ciała są bardzo wrażliwe na dotyk. Mam zatem wielkie dłonie, usta i język. Inne organy są z kolei bardzo małe, bowiem na odpowiadających im częściach Twojego ciała znajduje się znacznie mniej receptorów dotykowych. Pisali o mnie już w 1950 roku neurochirurdzy Theodore Rasmussen i Wilder Penfield w książce „The Cerebral Cortex of Man”.

Na odpowiedzi czekamy od 23 grudnia 2011 do 6 stycznia 2012.

WYNIKI:

Prawidłowa odpowiedź brzmi: homunkulus czuciowy, homunkulus somatosensoryczny, homunkulus czuciowo-somatyczny.

Zwycięzcy:

1.Anna Góra

2. Magda W.

3. Iwona Augustyniak

4. Alicja Ciszewska

5. Aleksander Pentchev

Gratulacje! Ze zwycięzcami skontaktujemy się mailowo.

Jeśli marzycie o karierze psychologa, jesteście psychologami lub psychologia to Wasze hobby  – mamy coś dla Was! Sprawdźcie swoją wiedzę i odgadnijcie, kim jest osoba, o której piszemy.

Raz w miesiącu na naszej stronie www znajdziecie krótką informację na temat znanego psychologa. Będzie to opis eksperymentu, fakt z biografii albo inny charakterystyczny szczegół, który pomoże Wam odgadnąć, o kim mowa. Podpowiedzi możecie szukać w aktualnym numerze „Psychologii Dziś”.

Kiedy odgadniecie, kim jest bohater naszej zagadki, prześlijcie odpowiedź na adres mailowy: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , wpisując w temacie: KIM JESTEM? - konkurs.
Spośród osób, które nadeślą prawidłowe odpowiedzi, wylosujemy 5 i nagrodzimy książkami.

Dwulatki rozumieją złożone zasady gramatyczne, mimo że nie mówią pełnymi zdaniami – twierdzą angielscy psychologowie.

Psychologowie z University of Liverpool pokazali, że dzieci w wieku dwóch lat rozumieją znacznie więcej niż potrafią powiedzieć. Dwulatkom przeczytano zdania zawierające wymyślone czasowniki, na przykład „królik skika za kaczką” i poproszono je o dopasowanie odpowiedniego do opisu obrazka. Okazało się, że nawet najmłodsi badani umieli – znacznie częściej niż wskazywałby na to przypadek – poprawnie dopasować ilustrację. Badacze sugerują, że niemowlęta wiedzą znacznie więcej o strukturze języka niż potrafią wyartykułować.